Çocuklarımızı Nasıl Yetiştirmeliyiz

Çocuğun en çok ihtiyaç duyduğu şey sevgi, saygı ve ilgi olduğunu unutmayalım. Ancak bunu hiçbir zaman şımarıklığa götürecek, seviyesiz, ölçüsüz notaya taşımamak gerekir. Çocuk sevgide boğulmamalıdır. Hele uzun süre çocuğu olmayan anne babalarda sık görülen hatalardan biridir. Ölçüsüzlük doğru şeylerin bile yanlış sonuç vermesine neden olur. Çocukları şımartacak derecede sevmek onları hayattan küstürecek kadar nefret etmek onlara yapılacak en büyük kötülüktür. Sınır koymamak çocuk açısından bir zulümdür. Ölçüsüzlük gerçekten çok kötü bir şeydir. Bu konuda makul olmak gerekir.

Mutlu ailede büyüyen çocuklar mutlu olur. Anne-baba olarak siz ne kadar uyumlu, birbirini seven ve saygı duyan, birbirinizin hatalarını görmezden gelen düşüncelerine, isteklerine saygı duyan bir çift iseniz çocuğunuz da o derece sizden olumlu etkilenecek ve mutlu olacaktır.

Herkes hata yapar. Çocuğunuzun istenmeyen davranışları ve hatalarında doğrudan suçlayıcı ve yargılayıcı olmaktan kaçınmalı, hatalarının farkına varmasına ve sebeplerini keşfetmesine yardımcı olmalısınız. Önemli olan hatalardan ders çıkarmayı başarmaktır.

Çocuklarınızın isteklerini önemseyin, giyeceği, yiyeceği, gideceği, oynayacağı şeylerle ilgili fikirlerini alın. Karar verirken fikri alınan, kendi kararlarını kendi alan çocuğun özgüveni yüksek olur, kendini değerli hisseder, gelişime daha açık olur.

Çocuklarınızı sorumluluk almaya alıştırın.

Çocuk küçük yaştan itibaren çantasını hazırlamak, odasını düzenlemek, ayakkabısını ayakkabılığa koymak gibi kendi yapabileceği şeyleri kendi yapmalı. Yemeğini kendi yemeli, ceketini iliklemeyi, ayakkabısını bağlamayı kendisi yapabilmelidir.

Küçük yaştan itibaren kendi sorunlarını aşmaya çalışan çocukların başarı trendi yüksek olur. Sorumluluk almak, sorumluluk duymak başarıya atılan ilk adımdır.

Başarabilenlerle, başaramayanlar arasında tek fark sorumluluk bilincidir. Başarıya inananlar başarılı olur.

Zorluklarla mücadele insanın azmini güçlendirir. Başarılı olabileceğine inanmak başarmanın en önemli yoludur.

Cemil Meriç “ulu çınarlar fırtınalı diyarlarda yetişir” demiş. Usta yazar, bu sözü bu topraklarda yaşayan insanlar için söylemiş olsa gerek!..

Hayat, herkes için uzun soluklu, macera dolu bir yol gibidir.

Bir hayatın içinde acı, sıkıntı, üzüntü, başarısızlık ve hayal kırıklığı, düşüp kalkma yoksa o hayat anlamsız ve boş bir hayattır.

Çocuklarımızı hayatın kolay tarafına çektikçe ve onları her şeye hakları olduklarına inandırdıkça, onlara iyilik etmiyor; potansiyellerini hayata yansıtmalarına engel oluyor ve üstelik niyetimiz tam tersi olduğu halde, onları uzun vadede mutsuz ediyoruz demektir! Zorluklar her zaman vardır. Ancak başarabilenler, zorluklar karşısında ayakta kalabilenlerdir. Ebeveynler çocuklarına karşı her zaman tutarlı ve sorumluluk bilinciyle hareket etmeli; onlara bağlama, piyano, basketbol öğrensin vs. diye uğraşırken, aynı duyarlılığı asalat kazandıran “Âdâb-ı Muaşeret” kuralları dediğimiz edep, usul ve değerleri de hissettirmeliyiz. Milli ve manevi değerlerimiz konusunda onlara örnek olmalıyız. Bu onları gelecekte karşılaşacakları sorunlara karşı daha duyarlı ve dirençli bir hale getirir. Çocuğun yanlış isteklerine doğrudan “hayır,” “olmaz” demek yerine. İlla hayır demek gerekiyorsa başını okşayarak, ikna ederek, farklı seçenekler sunarak hayır demeliyiz. 
Kısacası anne baba olmak kolay değil, sabır, sevgi, saygı, takip ve çaba gerektirir. Bütün ailelere başarı, mutluluk ve sevgi dolu bir hayat diliyorum.

Mahmut Öteleş

Eğitimci Yazar