DURDURUN DÜNYAYI BAŞIM DÖNÜYOR!

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Gençlik yıllarımızın ne güzel şarkısı idi. “Durdurun dünyayı başım dönüyor.!” Rahmetli Ferdi Tayfur abimiz ne kadar güzel söylerdi. İşin tuhaf yanı bu ve buna benzer bir çok dertli ya da sitemkar şarkılar sanki bugünleri görmüşlerde söylemişler gibi..

Hangilerini size anlatayım? İlk aklıma gelen şarkı Orhan Gencebay abimiz söylüyor “batsın bu Dünya” evet gerçekten öyle. Bu dünyanın batmaması için güzel bir şey kalmadı ki. Dünyanın her tarafında zulüm ve gözyaşı var. Gazze’de insanlık bitti binlerce insan hayatını kaybetti. Dünyanın kendini paraya ayarladığı bir zamanda insanlık onuru ayaklar altına alındı. İnsan olarak yaşayabilmek o kadar çok zorlaştı ki anlatmak bile mümkün değil.

Bugünleri rüyamızda görsek inanmazdık. Ayakta durabilmek sırat köprüsünden geçmekten daha zor.
Kaybolan her şey insanlığın da kaybolmasına sebep oldu. Dostluk falan diye bir şey kalmadı. Kim dost kim düşman belli değil. Bir derdiniz olsa çalacak Dost kapısı bulamıyorsunuz. Bir sıkıntınız olsa hangi bürokratların yanına gideceğinizi bilemiyorsunuz. Çünkü yüzünüze dost görünüyorlar ama derdinize çare olmayı sevmiyorlar.

Sabit maaşlı insanlar tazı gibi koşan piyasanın günlük zamlarına yetişmekte zorlanıyor. Hatta bırakın günlük zamları saat başı zamlar ile tanışıyor uz. Peki, bilhassa asgari ücretli ve emekli maaşı alanlar ne yapacak? Bu yıl grip vakalarının artmasından endişe ediliyor. Bunun sebebi nedir diye sorarsanız meyve fiyatlarındaki astronomik zamlar. Portakalın kilosu 149 lira. Bunu nasıl alıp diyeceksiniz ve kendinizi gripten koruyacak siniz?

Et ya da tavuk yemeyi hiç söylemiyorum. Onlar artık garibanlar için Kaf dağının ardında görünen güzellikler oldu. Ben şahsım olarak söylüyorum yenilip et yesem bütçem alt üst olur. Kendimi bir ay toparlayamam. Bunlar ekonomik ve beslenme konusundaki sıkıntılarımız. İnsanlık konusu apayrı Bir dert. İnsanlar vicdanı unutmuş, cüzdana mahkûm olmuşlar. Gözleri paradan başka bir şey görmüyor. İnsanların tek gayesi var, cebime para girsin de nasıl olursa olsun.

Dünyanın her yerinde mi durumlar böyle yoksa biz mi çok abartıp vicdansızlaştik bilemiyorum ama biz çok berbat bir durumdayız. Mesela Gaziantep sanayisine gitmek Yürek ister. İnsanlar arabam bozulmasın diye ALLAH’a dua ediyor. Esnaf arabaya elini değdirse ver 1000 lira diyor. Artık bir de tamir etmek istese ALLAH bilir ne ister?

Bu durumları sağır bile duydu biliyor ama çözümünü kimse bilmiyor. Esnafın kendine göre savunması hayat pahalılığı. İyi de güzel kardeşim bu hayat sadece sana mı pahalı? Sen en ufak tamirden bile 10 ila 20. Bin lira alıyorsun. Emekli maaşı 17 bin asgari ücret 22 Bin lira. Böyle bir fiyat uygulaması olur mu?

Değerli insanlar. Bu memlekette dert çok. Yazacaklar da çok ancak çözüm nasıl bulunur onu bilmiyoruz. Daha sağlık sektörünü yazmadık. O apayrı bir sıkıntı. Size sadece şunu söylemek isterim. Siz siz olun hasta olmamaya bakın!.

Şimdi ben DURDURUN DÜNYAYI BAŞIM DÖNÜYOR derken haksız mıyım!?

İNSANLIK HALLERİ

1

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Sevgili İbrahim Öteles, kardeşim yazı yazmamı hatırlattığı zaman kendimi çok ağır bir yükün altında hissederim. Bu ülkede yaşayıp da konu sıkıntısı çekmek elbette olmaz. Nereye baksanız yazacak onlarca konu bulursunuz.

Evet. Yazacak konu var ama mesele kimseleri incitmeden yazmak. Bizde öyle yapalım dedik ve insanlık halleri konusunda bir şeyler karalayalım istedik.

Bana göre bu dünyada en güzel nesne insandır ve de insanlık ilişkileridir. Çünkü bizden geriye kalacak tatlı anılar ve hoş sadadir. Güzel anılmak ve yâd edilmekten öte güzel bir şey var mıdır?
Ancak, günümüzde her güzelliğin yok olup gittiği gibi insanlık ve dostluk ilişkileri de kaybolup gitti.
Âşık Veysel, “gün akşam oldu bir dost bulamadım” demiş. Şimdi günümüzde dost bulmak kolay oldu. Lakin adam gibi adam dost bulmak çok zor. Yüzümüze gülen bizi sevdiğini söyleyen herkese hemen anında inanıyoruz.

Ancak, kazın ayağı öyle olmuyor. O bizi sevenlerin çoğunluğu gizli düşmanlarımızdır. Gizliden haset edip gerçek duygularını göstermeyen sözde dostlarımızdır.

Mesela birine diyorsun ki, filanca kişiye selamımı ilet görürseniz diyorsunuz meğerki bu bile kıskançlık durumu imiş ve söylemezlermiş. Bunu öğrendiğim de şok oldum. Allah Allah. Bu nasıl bir iş ya. Yani birinin selamını birine söylemek hasetlik olabilir mi?

Ben şahsım olarak şu anda binlerce insan arasında insan arar olduk.

Geldiğimiz noktaya bakar mısınız? Yani sen dostundan para pul istemiyorsun sadece birine selam yolluyorsunuz o bile kıskançlık ile karşılanıp söylenmiyor. Yani dost bildiğiniz kişi bir başka dostunuz ile iyi olmanızı istemiyor.

İşte hayat ve hayatın cilveleri böyle. Dünyanın ahvali böyle. Kimi dost vardır sizi yüceltir, kimi dost vardır sizi küçültmek ister. Hâlbuki insanlar da altın gibidirler. Altını çamura atıp çıkartsanız yine altındır. Bazı insanlar da öyle. Siz ne yaparsanız yapın onların değerini yok edemezsiniz. Altın gibi hep değerli okurlar.

Bizim yapacağımız en önemli görev herkesi gerçek dost olarak görmeyeceğiz. Onlara derdimizi açıp bir şey beklemeyeceğiz. Yani hastalık gibilerden uzak durup şifa veren dostlara yakın olacağız. Zaman o kadar acımasız olmuş ki, kardeşin kardeşe faydası yok.

Her şeye rağmen güzel günler sizlerin olsun sevgili okuyucular. Hayatımızda biraz dikkatli olursak her şey hallolur.

Kalın sağlıcakla…

ANLAŞILAMAYAN DOSTLUKLAR…

1

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Rahmetli Âşık Veysel ne güzel demiş, “gün akşam oldu, bir dost bulamadım.”

Günümüze geldiğimizde dost bulunuyor, hatta çok çabuk bulunuyor da gerçek dostu ya da dostları bulmak kolay olmuyor. İşte bütün mesele bu..

Ben şahsım olarak yaşantım boyunca İNSAN odaklı ilişkiler kurup dostluklara çok önem verdim, halen de veriyoruz. Biliriz ki, bu fani dünyada insan ve dostluktan ötesi boş. Ancak, bizim bu hassas düşüncemiz bu devirde para etmiyor.

Meslek yaşantımız da 48 yılı geride bıraktık. Bu zaman diliminde çok insanlar gördük. Bürokrat olsun sade vatandaş, zengin velhasıl kim varsa hepsini gördük. Tanıştık, arkadaş olduk. Kimileri ile sadece gazeteci ilişkisinden öte gitmedik. Yüzeysel bir tanışma oldu. Kimileri ise öz kardeşinden daha samimi olduk ve bunların çoğu ile halen muhabbetimiz devam ediyor.

Gazeteci/bürokratlar ilişkisi yıllar önce çok güzeldi. Ve sayı olarak azdık şimdi çok acaba etken bu mu oldu acaba? Ancak, ne olursa olsun insanlar sapla samanı ayırt etmeyi becermelidirler. Herkesi aynı gözle görmeleri son derece yanlıştır. ALLAH bile beş parmağı aynı yaratmamıştır.

Eskiden bir sıkıntınız olsa Vali başta olmak üzere tüm bürokratlara derdinizi rahatlıkla anlatabilirdik. Zaten onlar senin sıkıntılı olduğunu duydukları an kendileri arar sorardı.

Mesela ben 2022 yılında bypass ameliyatı olduğumda o zaman Şehitkâmil kaymakamı olan Ömer Kalaylı, saat başı hastaneyi arayıp bilgi almıştı. Sonradan haberi olan şimdiki Kilis Valisi Sayın Tahir Şahin, Şahinbey kaymakamı idi. Önceden neden haberimiz olmadı diye üzülmüş bana da sitem etmişti haber vermediğim için. Bu güzel dostları unutmak mümkün mü? Bazıları da haberleri olduğu halde geçmiş olsun bile dememişlerdi. Önemli değil. Herkes kendine yakışanı yapar.

Meseleyi tekrar ele alacak olursak zaman para ve etiket olmuş. Paranız varsa en muteber insan sizsiniz. Bakmayın siz bazılarının “biz kardeşiz. Ne gibi sıkıntın olursa bize gel” demelerine.
Siyasi dostluklara gelince üç ya beş kişiyi geçmeyen gerçek dost siyasetçiler oldu. Kimileri sonradan kıvırıp yol değiştirse de iki kişi halen adam gibi adam dostlar.

Gerçekten bir sıkıntınız olsa gidip rahatlıkla konuşabilecek güzel bir dost bulamazsınız. Sadece size hoş görünürler ama içleri boştur.

Gazeteci olarak yaklaştığınız bazı insanlar makamları ne olursa olsun size karşı saygıda kusur etmiyorlar. Bu da size gerçekten moral veriyor. Ve o insanları daha çok seviyorum. Kalite gerçekten asla tesadüf değildir sözü çok doğru. Asil insanlar hiç bir zaman bozulmuyor. Ne parayla ne de makam mevki ile. Gönül ister ki böyleleri çoğalsın ama çoğalmıyor.

Bu konuda yazacağım çok şey var ama faydası olmaz. Zamanın insanları hatır gönül bilmiyor. Kimi parasına kimi de makamına güveniyor. Öyle insan olduğunu hatırlayıp, insan kalmayı başarabilen çok az kişi var. Şu unutulmamalıdır ki, kim ne yaparsa kendine yakışanı yapar.

Her şeye rağmen güzel insanların çoğalmasını dileyelim. Var olanlardan da ALLAH razı olsun.

SÜLEYMAN BADEMOĞLU

DÜNYA DÖNDÜKÇE

ADIYAMAN’DAN BİR İBRAHİM ERGÜDER GEÇTİ

1

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Lafı buradan açtık yine Adıyaman ile devam ediyoruz..

Adıyaman ilini çok uzun yıllar görmüştüm. Ama sadece bir yere uğradık oradan dönüp geri Gaziantep ‘e dönmüştük. Ve yıllar geçti. Çok saygıdeğer ve kadirşinas kadim dostum İBRAHİM ERGÜDER Adıyaman’a Emniyet Müdürü olarak atandı. İnanırmısınız çocuklar gibi sevindim. Yıllar sonra Adıyaman’ İ görecektim. Hem de Adıyaman açısından çok sevinmiştim çünkü çok kaliteli kariyerli ve başarılı bir Emniyet Müdürüne kavuşmuşlardı.

Gazetemiz sahibi sevgili İBRAHİM ÖTELEŞ ‘te davet edip duruyordu. Tamam dedik artık Adıyaman’ a gidebiliriz dedik ama kader izin vermedi. Çünkü 27 Eylül 2019 tarihinde göreve başlayan İBRAHİM ERGÜDER, bir kaç ay sonra KORONA VİRÜS şanssızlığı ile karşılaştı. Ve bizim ziyaret mecburen ertelendi.

Adıyaman için bir şans olan her yönüyle mükemmel bir kişiliğe sahip olan Emniyet Müdürü İBRAHİM ERGÜDER, pandemi döneminde ekibiyle birlikte şahane bir performans sergiledi. Gösterdikleri bu harika çalışma metodu onların bu zor süreçten geçişlerine kolaylık sağladı. Yani Adıyaman emniyet teşkilatı bu zor günlerden yüz akıyla çıkmıştı.

Bu arada sevgili İBRAHİM ÖTELEŞ kardeşimizden değerli Müdürüm ERGÜDER ile ilgili bilgileri almayı ihmal etmiyordum. Aldığım bilgiler beni mutlu ediyordu. Çünkü Adıyaman halkı Müdürlerini çok sevmiş bağırlarına basmışlardı. ERGÜDER, onlara bir kardeş bir ağabey gibi yaklaşmış gönül bağlarını bu şekilde kurmuştu. İşte bu içten ve samimi duygular başarı grafiğini Daha da yükselmişti.

İBRAHİM ERGÜDER‘İ anlatmak aslında kolay değil. Biz dilimizin döndüğünce anlatmaya çalışıyoruz ama çok eksiklerimiz olabilir. Uzun yıllar önce Gaziantep ‘te görev yaparken güzel bir dostluğun temelini atmıştık. Mesleğinde bir ekoldü. Gösterdiği mütevazı ve hoşgörülük görev yaptığı her birimde onu farklı kılıyordu. Mesleğinde ektiği ilkeli görev taktikleri bugün halen konuşulmaktadır.

Tekrar başa dönüyoruz. Pandemiden sonra normale dönünce bizim Adıyaman özlemi içimizde yine hortladı. DEĞERLİ Müdürüm ve İBRAHİM ÖTELEŞ kardeşimiz ile konuşmalarımızda gündeme getirir olduk. Yine kısmet değilmiş bu kez de deprem felaketi ile karşılaştık. Bu arada yine belirteyim ki deprem felaketinin acılı günlerinde Emniyet Müdürü İBRAHİM ERGÜDER ve teşkilatı hafızalardan silinemeyecek bir çalışma yaptılar. O konuda çok takdir aldıklarını öğrendim ve mutlu oldum. Zaten Müdürümün olduğu yerde olumsuzluk yaşanması mümkün değil.

Bu acılı günleri de atlattıktan sonra yine ziyaret Aşkımız gündeme geldi.. ÖTELEŞ. “ÜSTAD ARTIK GELMEMEYE BAHANE KALMADI. BEKLİYORUZ” deyince tamam dedik.

Ama bir şey olmazsa olmuyor. Bu kez de tayin olayı planımızı bozdu. İBRAHİM ÖTELEŞ, “üstad bu hafta yazıyı unutma” diye hatırlatınca tamam dedim yazım hazır zaten deyince, “hayırdır üstad? Neyi kaleme aldın?” deyince hemen cevabı verdim.

“ADIYAMAN’DAN BİR İBRAHİM ERGÜDER GEÇTİ.”

Sözün noktası..

GERÇEKTEN Adıyaman ‘dan bir İBRAHİM ERGÜDER geçti ama insanların gönlünde ebediyen kalacak..

SÜLEYMAN BADEMOĞLU

BÜROKRATLAR VE GAZETECİLER ARASINDAKİ İLİŞKİLER

1

BEĞENDİM

ABONE OL

News

Mesleğimde geri de bıraktığımız 44 yıllık geçmişimizde bu ilkemi hep korudum. Çünkü sonuçta bürokratlar aynı zamanda velinimetlerdir. Yani haber kaynakları oldukları için de ayrıca saygı duyuyorum.

Meseleye böyle baktıktan sonra devam edelim. Gazeteciler, bürokratlar ile dengeyi çok hassas tutmalıdır. Ne çok seveceksiniz ne de az. Başkalarını bilmem ama ben bürokratlar ile samimi ve dostane hava için de yaklaşırım. Önce dost sonra gazeteciyimdir. Hem dost olup hem de gazetecilik yapmaya kalkışmak ETİK olmaz.

Şahsım olarak memlekette 44 yıllık süre içinde görev yapan gerek seçilmişler ve gerekse atanmış bürokratlar hep yapıcı ve iyi niyet duyguları ile hareket ettim. İhanet içinde olmadık. Göründüğümüz gibi oldum. İki yüzlü olmadım. Ancak böyle olmak bu memlekette işe yaramıyor gibi. Seni korkak ya da bir şey bilmez gibi safın birisi gibi görüyorlar.

Allah’ıma çok şükür. İş yazmaya gelince kendimize güvenirim. Yapıcı olmakta yıkıcı olmakta benim için çocuk oyuncağıdır. Ama biz helal süt emmiş ananın evladıyız. Ve sadece GAZETECİ olarak yetiştik. Yoksa en kral bürokratta bize vız gelir tırıs gider. Her kesin mutlaka yazılacak bir şeylerini buluruz, istersek.

Bizler tuzu ekmeği unutmayanlarız. Bugün Gaziantep’te görev yapmış ve gitmiş birçok bürokrat büyüklerimiz ile halen görüşürüz. Demek ki, adam gibi adamlar unutulmuyor. Her zaman kalbimizdeki yerini koruyorlar. İşte mesele bu.

GAZİANTEP te görev yapan bazı bürokratlar oturdukları koltuktan hiç kalkmayacakmış gibi hareket ile tavan yapmış egolarıyla hareket ediyorlar. KİMİLERİ ile abi kardeş gibi olmuştuk. Ya da biz öyle sanıyorduk ama havagazı gibilermiş. Onlar için yazdığım güzel yazılar aklıma geldikçe utanıyorum. Çok yanlış yapmışım. Değmeyenler için kendimi harcamışım.

Uzun lafın kısası…
Kim nasıl olursa olsun. Biz buyuz. Bürokratlar yolcu biz hancıyız. Biz kimleri gördük. 12 eylülün acımasız yönetiminde bile aynı kişi idik. Hiç kimseye eyvallah etmedik. İnsanlara olan sevgimiz 44 yıldır değişmedi ve değişmeyecek. O öyle kendini dev aynasında gören bazıları ile zamanı gelince yine karşılaşacağız. Bir farkla onlar eski bilmem kim olarak biz ise yine GAZETECİ olarak. Fark bu.

Bu yalan dünya kimseye kalmaz. O nedenle sevelim ve sevilelim. Gerisi boş…